Κεντρική σελίδα | Χάρτης ιστοτόπου
Βιβλιοπωλείο
Σχετικά
Επικοινωνία
Γενικές κατηγορίες
Βιβλία για τη Μάνη
Εξαντλημένα βιβλία για τη Μάνη
Ξενόγλωσσα βιβλία για τη Μάνη
Κατηγορίες Τίτλων
Αρχαιολογία
Διάφορα
Έρευνα
Θέατρο
Ιστορία
Λαογραφία
Λεύκωμα
Λογοτεχνία
Μαγειρική
Μελέτη
Μυθιστόρημα
Ποίηση
Ταξίδια - Οδοιπορικά
Cd
Κασσέτες
Σημαίες
Ταινίες Dvd
Αλφαβητική Λίστα
Τίτλων
Συγγραφέων
Αναζήτηση
Τίτλος
Συγγραφέας
 
Ποίηση
 

Ωδή στην ουράνια γη

ΒΑΣΙΛΗΣ Γ. ΒΛΑΧΑΚΟΣ

Θα μπορούσα να περιγράψω την ποιητική συλλογή του Βασίλη Βλαχά-κου «Ωδή στην ουράνια γη», ως το προϊόν μια γραφής εν κινήσει. Τόσο στο εσωτερικό κάθε ποιήματος ξεχωριστά, όσο και ανάμεσα τους, τίποτε δεν φαίνεται να γίνεται οριστικά εκεί, τίποτε δεν μοιάζει να συμβαίνει μόνο τότε, τίποτε δεν μπορεί να αποδοθεί αποκλειστικά σε κάποιον. Όπως θα έλεγε και η σύγχρονη λογοτεχνική κριτική, η χωρικότητα, η χρονικότητα και η σωματικότη-τα των ποιημάτων αποδεικνύονται ιδιαίτερα εύπλαστες, αν και όχι εντελώς απρόβλεπτες: Όλα όσα λέγονται εγγράφονται στο λακωνικό χώρο, περιορίζονται από αυτόν, αλλά και ταυτόχρονα απελευθερώνονται μέσα σε αυτόν. Πιο συγκεκριμένα:
Η χωρικότητα της Ωδής διαμορφώνεται ως εξής: η γραφή ξεκινά από τη σχεδόν αναπόφευκτη αναφορά στο εμβληματικό κέντρο της λακωνικής γης, τη Σπάρτη, και στη συνέχεια ενδίδει σε μια ανωφερή και σπειροειδή κίνηση που θα την οδηγήσει στον συμβολικά φορτισμένο Ταΰγετο. Η διαδρομή είναι πλούσια σε σταθμούς και προσεγγίσεις: η αναφορά στη Σπάρτη συμπληρώνεται με μια περιπλάνηση στον αστικό χώρο της λακωνικής πρωτεύουσας και συνεχίζεται, μεταξύ άλλων, με μια καταβύθιση στον εφιαλτικό Καιάδα, τη διστακτική όσο και ηδονική επιστροφή στη μήτρα του Βαφείου, την ανάβαση στη νεκρή πολιτεία του Μυστρά, τη διείσδυση στην ερμητικότητα της Μάνης και τη συμμετοχή στον ανάλαφρο παλμό των Τσιντζίνων. Κάθε γεωγραφική επιλογή είναι στιγματισμένη από τις συνδηλώσεις της και κάθε σημείο μετατρέπεται και μια διαφορετική, πρόσκαιρη ή μονιμότερη, χαρτογράφηση της επιθυμίας.
Η χρονικότητα της Ωδής παίρνει την παρακάτω μορφή: από τις μυθολογικές εκφάνσεις του σπαρτιατικού ηρωισμού, στην παλίμψηστη βυζαντινή ταυτότητα της Λακωνίας, την απελευθερωτική ζέση των αρχών του 19ου αιώνα και τους βασικούς θύλακες της και από εκεί στην πιο πρόσφατη και απτή εκδοχή της θυσίας των 118, αλλά και στον σύγχρονο αμέριμνο «περιηγητισμό». Ολα τα παραπάνω έχουν διαδραματιστεί στη Λακωνία και τα υπενθυμίζει ή τα επαναφηγείται μια φωνή που θέλει να προέρχεται και να ανήκει στον ίδιο αυτό χώρο: όσα λέγονται προβάλλονται στον τόπο που αμέσως μετά θα τα οικειοποιηθεί, θα τα διαθλάσει και θα τα επιστρέψει παραλλαγμένα και ανανεωμένα σε μια καινούρια ανάγνωση.
Τέλος, η σωματικότητα της Ωδής μπορεί να γίνει αντιληπτή με τον εξής τρόπο: τα πρόσωπα που παρελαύνουν είναι στις περισσότερες περιπτώσεις γνωστά και «σημαδεμένα». Ο Λυκούργος, ο Λεωνίδας, η Ωραία Ελένη, ο Μενέλαος, ο Παυσανίας, ο Νίκων ο Μετανοείτε, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, ο Δαβάκης, ο Ρίτσος και ο Βρεττάκος συναντιούνται με κάπως πιο ανώνυμους ομοτόπους τους και με συλλογικά υποκείμενα όπως οι Μανιάτες και οι Μανιάτισσες ή οι πεσόντες του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Είτε υπήρξαν στο μύθο είτε στην πραγματικότητα, όλοι οι παραπάνω σχετίζονται με τη Λακωνία έστω κι αν τελικά επιλέγουν ή αναγκάζονται να την εγκαταλείψουν. Σε κάθε περίπτωση, ενσωματώνουν με διαφορετικούς τρόπους το χωροχρόνο τους, τα ποικίλα εδώ-και-τώρα στα οποία ανήκουν. Ταυτόχρονα διαφέρουν και σχετίζονται μεταξύ τους: η γειτνίαση τους δεν καταργεί την εμπλουτιστική ετερογένειά τους και ταυτόχρονα ευνοεί τη συμπληρωματικότητά τους. Και γι' αυτόν ακριβώς το λόγο, οι συναντήσεις που θα ήταν αδιανόητες εξαιτίας της απόκλισης του ατομικού τους χρόνου καθίστανται δυνατές χάρη στη σύγκλιση των προσωπικών τους χώρων. Μια ποιητική συλλογή με αυτό το υλικό είναι, επομένως, κάτι περισσότερο από ένα οδοιπορικό. Είναι ένας λόγος που μιλά για το χώρο και πρόθυμα εξαρτάται από αυτόν. Με μια λέξη, η Ωδή στην Ουράνια γη, αποτελεί ένα ιδιότυπο «λακω-νίζειν»: μια σειρά από σύντομες -προφανώς- στάσεις, που δεν μπορούν παρά να υπάρξουν η μια σε συνδυασμό με την άλλη. Κάθε τόπος παραπέμπει στον επόμενο, κάθε γεγονός θυμίζει το προηγούμενο, κάθε πρόσωπο συνομιλεί με ένα άλλο. Τίποτε από όλα αυτά δεν είναι εύκολα νοητό χωρίς το πλησίον του: με αυτό τον τρόπο, άλλωστε, ο λαβύρινθος της εκ νέου ανακάλυψης της αγαπημένης «πολιτείας» εξομαλύνεται, αναπτύσσεται και μετατρέπεται σε πληρότητα του γενέθλιου τόπου της γραφής.

Απόστολος Λαμπρόπουλος
Πανεπιστήμιο Κύπρου


Σελίδες: 93
Έκδοση: Αδούλωτη Μάνη
Τιμή: 10,00€


Άλλα βιβλία από την κατηγορία: Ποίηση
Σελ. 1 από 3

ΧΕΙΜΩΝΑΝΘΟΙ
Ποιήματα και πεζά

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΜΠΙΛΗΡΗΣ

Ωδή στην ουράνια γη

ΒΑΣΙΛΗΣ Γ. ΒΛΑΧΑΚΟΣ

ΑΙΜΟΣΤΑΛΙΕΣ

ΝΙΚΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΟΣ

ΜOIPOΛOΓIA KAI TPAΓOYΔIA MIAΣ MANIATIΣΣAΣ MAMAΣ

ΕΥΘΥΜΙΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ

ΜΑΝΗ - Ο ΣΚΛΗΡΟΣ ΤΟΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ

ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΠΟΦΟΣ ΠΥΡΓΟΥΛΑΚΟΣ

ΝΕΚΡΑ ΕΙΔΩΛΑ

ΝΙΚΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΟΣ

 
< προηγούμενη    1 2 3    επόμενη >