Κεντρική σελίδα | Χάρτης ιστοτόπου
Βιβλιοπωλείο
Σχετικά
Επικοινωνία
Γενικές κατηγορίες
Βιβλία για τη Μάνη
Εξαντλημένα βιβλία για τη Μάνη
Ξενόγλωσσα βιβλία για τη Μάνη
Κατηγορίες Τίτλων
Αρχαιολογία
Διάφορα
Έρευνα
Θέατρο
Ιστορία
Λαογραφία
Λεύκωμα
Λογοτεχνία
Μαγειρική
Μελέτη
Μυθιστόρημα
Ποίηση
Ταξίδια - Οδοιπορικά
Cd
Κασσέτες
Σημαίες
Ταινίες Dvd
Αλφαβητική Λίστα
Τίτλων
Συγγραφέων
Αναζήτηση
Τίτλος
Συγγραφέας
 
Μελέτη
 

ΑΛΒΑΝΟΙ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΚΑΡΓΑΚΟΣ

Μελετώντας την Ιστορία της ιδιαίτερης πατρίδας μου, της Μάνης, είχα συχνά την ευκαιρία να «πέσω» πάνω σε κείμενα που αναφέρονταν στους αλβανικούς εποικισμούς. Ακόμη και το όνομα Μάνη-Μαίνη ο μακαρίτης Π. Φουρίκης το θεώρησε αλβανικό, πράγμα που, αν είναι σωστό, μας υποχρεώνει, να μεταφέρουμε την «κάθοδο» των Αλβανών νωρίτερα από τον 10ο αι., αφού για πρώτη φορά το όνομα της Μάνης μνημονεύεται από τον Κωνσταντίνο Ζ τον Πορφυρογέννητο (913-959).
Από παιδί σχεδόν ασχολήθηκα κι έγραψα πολλά περί Αλβανών. Είχα ακόμη την εξαιρετική τύχη να περάσω τα εφηβικά και πρώτα νεανικά μου χρόνια στη συνοικία του Λιούμη στο Αιγάλεω, όπου ζούσαν πολλοί γέροντες αλβανόφωνοι. Τουλάχιστον οι πιο ηλικιωμένοι. Το όνομα Λιούμη είναι αλβανικό. Στην κοινή γλώσσα Λιούμης ονομάζεται ο ποταμός ’ψος. Τό όνομα αυτό έγινε οικογενειακό και ακολούθως τοπωνύμιο. Εκεί, λοιπόν, στου Λιούμη άρχισα την «προπαίδειά» μου στην Αλβανική, την οποία εκαλλιέργησα, όταν επί διετία έμεινε σπίτι μου ένα υπέροχο ζευγάρι γερόντων από την Μάνδρα. Ο σύζυγος, πολεμιστής των Βαλκανικών, ήταν πρωτανεψιός του ένδοξου στρατηγού Κοντούλη, που ήταν αλβανόφωνος και υπερασπιστής της αρβανίτικης «διαλέκτου».
Μαζί με τ' αρβανίτικα αγάπησα και τους Αρβανίτες και δημιούργησα αρκετές φιλίες μ' αυτούς. Ακόμη και σήμερα, για την πληρέστερη εμπέδωση των Αρβανίτικών μου, έχω δύο θαυμάσιες δασκάλες, την Ελένη από τη Θήβα και την κυρία Αγγελική από το Μαρκόπουλο. Όλα αυτά όμως δεν θα με οδηγούσαν ποτέ στη σκέψη να γράψω βιβλίο για τις σχέσεις Ελλήνων και Αλβανών-Αρβανιτών. Όμως εδώ και καιρό στις συχνές επισκέψεις μου σε διάφορα αλβανόφωνα χωριά διαπίστωνα μια ύπουλη κίνηση, μια καλά χρηματοδοτούμενη προσπάθεια να ανακαλυφθεί «αλβανική εθνότητα» στην Ελλάδα, κάτι που φυσικά εξυπηρετεί την ύποπτη πολιτική κάποιων σκοτεινών πολιτικών κύκλων των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και φυσικά τα συμφέροντα κάποιων ασήμαντων που ψωμίζονται (ή «ψωνίζονται») από ξένα κέντρα. Προφανής στόχος είναι η ψυχική αποσύνδεση των Αρβανιτάδων από τον υπόλοιπο ελληνικό κορμό. Ν' αποσπασθεί έτσι από τον Ελληνισμό ένα εύρωστο, δυναμικό και μαχητικό τμήμα του, που έδωσε πολύ αίμα για να σχηματισθεί και εδραιωθεί το ελληνικό έθνος.
Οι προσπάθειες αυτές έγιναν περισσότερο εμφανείς κατά την περίοδο του άνανδρου βομβαρδισμού της Σερβίας από τις νατοϊκές δυνάμεις. Ξαφνικά μία δράκα αυτοσχεδίων αλβανιστών, που εμφανίζονταν νυχθημερόν στα ΜΜΕ, προσπάθησαν να κάνουν στον ελληνικό λαό ιδεολογικό μασσάζ, ώστε να πιστέψει πως εφόσον Έλληνες και Αλβανοί είναι αδέλφια, ήταν αδελφικό χρέος τους να ταχθούν με τους Κοσσοβάρους του Ου-Τσε-Κα κι όχι με τους Σέρβους. Και πως τάχα η φιλοσερβική στάση μας υποδήλωνε εχθρότητα προς τους Αλβανούς!
Η παραποίηση και η αλλοίωση των ιστορικών και εθνολογικών στοιχείων ήταν τέτοια που αμαύρωναν την ιστορική εικόνα και δημιουργούσαν στο λαό συγχύσεις αλλά και ψυχώσεις. Καλλιεργούσαν (άλλωστε αυτός είναι ο στόχος) τη διαίρεση. Αυτό με υποχρέωσε να συνθέσω μια Ιστορική μελέτη που δημοσιεύτηκε σε ειδικό ένθετο έντυπο στην εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος», (1 Ιουλίου 1999), που διευθύνει ο αγαπητός φίλος Γιώργος Κύρτσος. Με την εφημερίδα αυτή συνεργάζομαι αρμονικά επί διετία. Το μελέτημα είχε εξαιρετική απήχηση στο αναγνωστικό κοινό. Έλαβα πολλές ευχαριστήριες επιστολές από πολλές περιοχές, κυρίως από τα Μεσόγεια και τη Βοιωτία. Το τηλέφωνο «δούλευε» επί τριήμερον πυρετωδώς. Όλα αυτά με έκαναν να προχωρήσω στην έκδοση βιβλίου με τον ίδιο τίτλο «Αλβανοί-Αρβανίτες-Έλληνες», αλλά με την προσθήκη κάποιων παλαιών και νέων μελετημάτων μου.
Το βιβλίο αυτό εμπιστεύομαι στη στοργή του ιστορικού εκδοτικού οίκου Σιδέρη που ξεπέρασε έναν αιώνα ζωής, και εύχομαι να ξεπεράσει και τον δεύτερο. Γιατί είναι σημαντικό να στεριώνουν στον τόπο αυτό οι πνευματικές εστίες. Στον οίκο Σιδέρη είχα τη χαρά να δω να «γεννιέται» κι ένα άλλο πολύ αγαπημένο μου βιβλίο, ο «Ζαχαριάς Μπαρμπιτσιώτης, ο Δάσκαλος της Κλεφτουριάς». Ο Ζαχαριάς ήταν ο πρώτος Έλληνας στρατιωτικός ηγέτης που υπέδειξε τη στρατιωτική συνεργασία Ελλήνων και Αλβανών για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού.
Η τακτική του Ζαχαριά καθορίζει και τα αισθήματα του συγγραφέα έναντι των Αλβανών. Δεν διακατέχεται από αισθήματα εχθρότητας. Έχει γράψει συχνά πολλά υπέρ αυτών. Με το βιβλίο αυτό δεν επιζητεί ούτε να μειώσει ούτε να υψώσει κανέναν.
Πιστεύει σ' ένα «αντάμωμα» των λαών της Χερσονήσου του Αίμου, όχι με το να προσπαθεί ο ένας λαός να αναδειχθεί υπέρτερος του άλλου, αλλά με το να προσπαθεί
κάθε λαός να γίνει υπέρτερος του εαυτού του. Δεν του αρέσει να μιλά για «αδελφοσύνες» και άλλα ηχηρά που παράγουν ένα πολιτικό «μελό» και μια πολιτική «νιά-νιά». Πιστεύει στον αμοιβαίο σεβασμό μεταξύ των λαών. Αν δεν υπάρχει το στοιχείο αυτό, τότε οι σχέσεις του Ελληνισμού με τους γείτονες θα μοιάζουν με θεατρικό δράμα στο οποίο ο Ελληνισμός θα παίζει το θύμα και οι άλλοι τον θύτη.

Σαράντος Καργάκος



Έκδοση: Ι. ΣΙΔΕΡΗΣ
Τιμή: 16,50€


’λλα βιβλία από την κατηγορία: Μελέτη
Σελ. 1 από 15

Ο Χαρίλαος Βασιλάκος και η αμφιλεγόμενη πρωτιά του Σπύρου Λούη
από το ΜΑΡΑΘΟΝΗΣΙ, στον ΜΑΡΑΘΩΝΑ, για τον ΜΑΡΑΘΩΝΙΟ

ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΜΑΚΦΑΙΗΛ

ΕΧΕΙ ΜΑΝΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ Ο ΝΑΠΟΛΕΩΝ

ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΞΑΝΘΟΥΛΕΑΣ

ΜΑΝΗ ΚΑΙ ΛΑΚΩΝΙΑ
Τόμοι 5

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΔΡΑΝΔΑΚΗΣ

ΠΕΙΡΑΤΕΙΑ ΣΤΗ ΜΑΝΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ

ΚΑΡΙΖΩΝΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ, ΓΟΥΡΓΟΥΡΙΝΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ, ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΧΑΡΗΣ

PIRACY IN THE MEDITERRANEAN
The Maniot Pirates

KARIZONI KATERINA, GOURGOURINIS LEONIDAS, GIANOPOULOS HARIS

Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ
Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗΣ

 
< προηγούμενη    1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15    επόμενη >